ما بايد خيلي مواظب وروديهاي ذهنمان باشيم.خيلي اوقات محيط و ديگران روي ما تأثيرا مطلوب يا مخربي مي گذارند شايد ما نتوانيم محيط و ديگران را كنترل كنيم ولي خودمان را كاملاً مي توانيم كنترل نمائيم.ما آدما در بشتر اوقات به روند افكار و اميال خودمون هيچ توجه اي نشان نميديم وبه همين دليل در روزمرگي غرق هستيم يعني زندگي بهتر ميخواهيم اما باز هم هر روز صبح مثل هميشه دير از خواب پا ميشيم صبحانه نخورده ميزميم بيرون با مردم و جهان اطرافمون سر دعوا داريم،حال كار كردن نداريم و...بايد بدانيم و بدانيم كه افكار منفي مانندترس ،اضطراب،نگراني و عصبانيت باعث پديدار شدن معادل آنها در زندگي واقعيمان مي شود و ما با نگاه به دور و برمون به وضوح اين حقيقت را خواهيم ديد.چه بخواهيم و چه نخواهيم هيچ فكري در جهان بدون تأثير نيست .زني كه مدام فكر ميكند شوهرش دارد به او خيانت مي كند يا بالخره روزي مي رسد كه اين كار را بكند ناخودآگاه با قدرت فكر كه در گفتار و رفتارش هم نمود بارزي خواهد داشت شوهرش را به آن سمت سوق مي دهد.يا مادري كه مدام با خود تكرار مي كند نكنه بچ ه ام تو راه مدرسه بلايي سرش بياد نكنه ماشين بهش بزنه نكنه ...بله و روزي فرا مي رسد كه همه آن نكنه ها بكنه مي شوند و...گاهي اوقات ما خواستارثروتمند شدن هستيم ولي در عمل
مدام به فقر و ورشكستگي فكر ميكنيم. كه من زندگيم چنان است و چنان ديگران هنوز هيچي نشده به فلان جا رسيدندو به بهمان چيز من عرضه ندارم يا شوهرم عرضه ندارد و ...
و آخر اينكه اين شرايط ما نيستند كه باعث نرسيدن ما به هدفمان ميشوند بلكه افكار و تصميمات ما هستند كه موفقيت يا عدم موفقيت ما را تعيين ميكنند.
همتونو دوست دارم حتي اگه نظر هم نديد.
اين پست را تقديم مي كنم به "هموني كه خودش مي دونه".
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر