انديشه ايجاد مركزي براي آموزش عالي در ايران و به تعبير ديگر دانشگاه،نخستين بار با تأسيس دارالفنون در1230ه ش به همت ميرزا تقي خان امير كبير عملي گرديد।در سال 1310ش دكتر عيسي صديق از طرف دولت آمريكا براي مطالعه در امر آموزش و پرورش به آن كشور دعوت شد।وزير دربار وقت عبدالحسي تيمور تاش به دستور رضا شاه وي را مأمور ساخت كه طرحي براي تأسيس يك دارلفنون در تهران با تعيين نوع تأسيسات و عده اي معلم و بودجه آن تهيه كند।طرح مزبور مورد تأييد شاه قرار گرفت।
به وزير وقت معرف يحي خان قراگوزلو(اعتمادالسلطنه) دستور داده شد كه آن را اجرا نمايد।لايحه قانون تأسيس دانشگاه در كميسيوني كه بدين منظور در وزارت معارف تشكيل شده بود تنظيم شد و علي اصغر حكمت آن را به مجلس تقديم نمود।كه در جلسه هشتم خرداد1313به تصويب رسيد।طبق اين لايحه هر يك از مدارس عالي دانشكده ناميده شد كه يكي از آنها دانشكده طب و شعب فروع آن بود।
برگرفته ازكتاب روساي دانشكده پزشكي از بدو تأسيس تا كنون.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر