عدالت حقیقی این است که برای هر اشتباه فقط یک بار تنبیه شویم . بی عدالتی حقیقی این است که برای هر خطا بیش از یک بار تنبیه شویم .
ما چند بار تاوان یک خطا را می پردازیم ؟ هزاران بار . انسان تنها حیوانی است که برای یک خطا هزاران بار تاوان می پردازد . باقی حیوانات فقط یک بار بابت هر خطا مجازات می شوند . ما حافظه ای قوی داریم . اشتباه می کنیم ، قضاوت می کنیم ، خودمان را گناهکار می دانیم و خود را مجازات می کنیم . اگر عدالت وجود داشته باشد ، این کافی است ، ما نیازی به تجدید محاکمه نداریم . اما هر بار که بخاطر می آوریم ، مجددا خود را مورد قضاوت قرار میدهیم ، دوباره خود را مقصر می شماریم ، دوباره خود را مجازات می کنیم ، و این کار را بارها و بارها تکرار می کنیم . اگر همسری داشته باشیم ، او نیز اشتباه ما را خاطر نشان می سازد ، آن وقت می توانیم باز هم یک بار دیگر خود را قضاوت کنیم و گناهکار بدانیم و مجازات کنیم . آیا این منصفانه است ؟
ما چند بار تاوان یک خطا را می پردازیم ؟ هزاران بار . انسان تنها حیوانی است که برای یک خطا هزاران بار تاوان می پردازد . باقی حیوانات فقط یک بار بابت هر خطا مجازات می شوند . ما حافظه ای قوی داریم . اشتباه می کنیم ، قضاوت می کنیم ، خودمان را گناهکار می دانیم و خود را مجازات می کنیم . اگر عدالت وجود داشته باشد ، این کافی است ، ما نیازی به تجدید محاکمه نداریم . اما هر بار که بخاطر می آوریم ، مجددا خود را مورد قضاوت قرار میدهیم ، دوباره خود را مقصر می شماریم ، دوباره خود را مجازات می کنیم ، و این کار را بارها و بارها تکرار می کنیم . اگر همسری داشته باشیم ، او نیز اشتباه ما را خاطر نشان می سازد ، آن وقت می توانیم باز هم یک بار دیگر خود را قضاوت کنیم و گناهکار بدانیم و مجازات کنیم . آیا این منصفانه است ؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر